ΚΡΑΤΑ ΚΑΛΑ ΜΑΝΑ ! 

‘Κρατα καλα, μανα’ ! , 

Συχνα λαλω της – 

Στο σπιτιν μονη της που ζιει 

(σαν μια αθωα στην φιλακην ). 

Πονων πολλων τζιε αμετρων βασανων 

Σιμαδκια μεσ’στα μαδκια της θωρω. 

Πως εκρατηθιν απορω. 

Που τους καμους τα σιηλει της καμενα 

Τζι’ομως δειλα χαμογελουν, 

Χαμογελον περιλυπον πολλα. 

Τζι’εγιω….. κοιταζω λιπημενα. 

‘’Γιε μου, εσου να ‘σαι καλα’’. 

Παρεαν δυπλα της, το ξερω, 

Δεν επαρπατησεν χαρα 

Στα μονοπαδκια που σαν νεα παρπατουσεν. 

Μα κρυμαν, παντα ατυχια – ακαρτη γυπα – 

Μαυρον καρτεριν εστηννεν παντου 

Τζιε της επεδευκεν τον νουν. 

Ονειρα που’σιεν εξεραναν, 

Σε ανωβριαν σαν βλαστοι. 

Αργα τωρα να ποτιστουσιν 

Τζιηνα τα ανεδρα φοιτα, 

Μα τα ανγκαθκια μυαλινισκουν 

Μεσ’στο περβολιν της καρκιας. 

Τζι’ετσι περιλυπα γελα. 

Πισω οι κοποι εναν βουναριν, 

Τωρα δεν εσιει πληρωμην. 

Μπροστα της τρυπαν μεσ’στο χωμαν 

Σκαφτει η μαβρη σταλαμη. 

Τζι’ετσι περιλυπα γελα – 

να κλαψει, ξερει, ενν φελα. 

Νοιωθω τον πονον της εγιω. 

Λυγμοι τα στηθει μου κλωτσουν, 

Τα φυλλοκαρκια μου πονουν. 

Για το χαττηριν της, ομως, ν’αλλαξω 

Το τι εγηνιν δεν μπορω. 

Μονον περιλυπα θωρω 

Τζιε με αγαπην της γελω. 

Τζι’εχω στα μαδκια μου συμαδκια. 

‘’Κρατα καλα, Μανα !’’, λαλω. 

1/9/96 Πανικος της Ευτυχους ( Peter Savvides ). 

The downloadable version of the poem is below. This poem must not be sold in any form, and copyright remains with the author, Peter Savvides.